NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
KRYMINALISTYKA
Dzięki.
No cóż...
liczba ciosów od noża, przecięte oczy...
- Wygląda na to, że to ten sam zabójca. - Czas zgonu?
Ciężko powiedzieć, zimno utrudnia ocenę. Chyba kilka dni temu.
Czyli mogła być pierwszą ofiarą.
Sądząc po krwi w holu i śladach na butach,
musiał ją tu ściągnąć, gdy jeszcze żyła.
Pierwsze dźgnięcie zadał tam.
Ale jak widzicie, ślady krwi obejmują dużo większy teren
niż w pozostałych przypadkach.
Czyli dźgnął ją na korytarzu...
i zaciągnął ją, krwawiącą, do tego pokoju.
Po co?
Wygląda na to, że gdy skończył, usiadł o tam.
Chciał patrzyć, jak umiera?
Nie.
Chodzi o pokój.
Co?
Miała umrzeć w tym pokoju.
On ma dla niego jakieś szczególne znaczenie.
Kata.
Tak.
Musimy odesłać ciało do Reykjavíku
i wezwać Míró z Oslo, niech leci porannym lotem.
Chyba już czas, by Islandia miała własnego patologa?
I tak musimy zaczekać, aż ciało się rozmrozi.
To Hákon. Znalazł świadka na sąsiedniej farmie.
Mój Boże. Co się stało?
Znała pani Brynję osobiście?
Nie, osobiście nie.
Przejeżdżała tędy, jadąc do Valhalli.
Chodziła tam na spacery.
Powie nam pani coś o Valhalli?
Nie, nie wiem zbyt wiele.
Ale nie sądzę, by to było dobre miejsce.
Ci chłopcy musieli tam przeżywać piekło.
Córka mówiła, że parę dni temu widziała tu dwa samochody.
Nie przejęłam się tym, dopóki nie usłyszałam, co zaszło.
Pálína jest trochę inna, więc musimy być cierpliwi.
- Okej. - Pojadę do domu Brynji.
Pálíno, kochanie. Przyszli do ciebie goście.
Nazywają się Kata i Arnar.
Przyjechali aż z Reykjavíku.
Chcą zapytać o to, o czym mówiłaś mi ostatnio.
Pamiętasz? Co widziałaś?
Czasem jest nieśmiała przy obcych.
Mogłabym...?
Tak, oczywiście.
Cześć. Jestem Kata.
Ale ładnie rysujesz!
Ty narysowałaś to wszystko?
Opowiesz mi o tym, co mówiłaś mamie?
O tym, co widziałaś?
Może mogłabyś narysować, co widziałaś?
Dziękuję.
Czy to terenówka?
Ładnie. Widziałaś coś jeszcze?
To kolejna terenówka?
Nie, to mały samochód.
Samochód zabójcy?
Może, ale ten rysunek nie posłuży do identyfikacji.
No coś ty.
Ile małych szarych samochodów jest na rynku?
Lepsze to niż nic.
- O ile dzieciak nie kłamie. - Co za optymizm!
Potwierdziło się alibi Ragnara.
Był w Hiszpanii, gdy Brynja zaginęła.
Ragnar jest niewinny.
Okej. Jadę do archiwum miejskiego.
Co wiemy o chłopcach z Valhalli?
Dopiero zaczęliśmy.
- Zaraz sprawdzę naszą bazę danych. - Okej.
- To Arnar? - Tak.
- Daj go. - Erlingur chce z tobą rozmawiać.
Cześć, Arnarze. Mam tam dostęp tylko do jednej kamery.
No i?
No i nic. Muszę dostać dostęp do prywatnych kamer
Zaczekaj. Hákon?
Pomożesz Erlingurowi z dostępem do prywatnego monitoringu?
Oczywiście!
Hákon do ciebie zadzwoni.
Super, dzięki.
Jak idzie?
Nikt nie widział szarych samochodów. Muszę pytać dalej.
Tylko... nie rozumiem tego.
Brynja była...
Uprzejma i słodka.
Nikomu nie sprawiała kłopotów.
Całe miasto jest w szoku. Ludzie są przerażeni.
Kto zabija starsze panie?
Racja. Przepraszam.
Proszę bardzo.
Skontaktuję się z pana kolegą.
Tak, Valhalla podlegała samorządowi, ale była fundowana przez państwo.
Chyba nie mamy cyfrowych akt.
Papierowe mogą być w piwnicy. Zobaczmy.
Zgadza się. Alejka pięć.
Mogę je zobaczyć?
Tak mi się wydaje.
Znała pani Brynję?
W Borgarnes wszyscy się znają.
- Przyjaźniłyście się? - Przyjaźniłyśmy? Nie.
- Czemu? - Sprawy z przeszłości.
Groziłam, że wniosę przeciw niej oskarżenie, gdy pracowała w domu opieki.
Czemu?
Była pielęgniarką na oddziale taty. Zaniedbywała jego i innych pacjentów.
Ojciec skończył w szpitalu. Powinnam była popchnąć sprawę dalej.
Jesteśmy. Alejka pięć.
Nie ma pudła z aktami Valhalli.
Akta Valhalli zostały przesłane do Ministerstwa Sprawiedliwości.
Och, rozumiem.
Poproszę Helgę, by skontaktowała się z ministerstwem i zdobyła akta.
Arnar?
Tak.
Mam cię odebrać?
Porozmawiamy, jak dojedziesz.
Posłuchaj, jestem u właściciela. Co właściwie mam mu powiedzieć?
Muszę wiedzieć, jakiej kompresji używa. Czy używa
H. 264, MPEG-4 albo Motion-JPEG. Musisz to podłączyć do serwera.
- Albo możesz użyć portu USB. Masz taki? - Chwila...
Chwila, nie rozumiem z tego ani słowa.
Może sam z nim porozmawiasz? Czekaj.
Przepraszam, chce z panem porozmawiać o kamerze.
Jasne.
- Halo? - Cześć, mój przyjaciel nic nie łapie.
Z pewnością używasz H. 264, MPEG-4
- albo Motion-JPEG do kompresji wideo, co? - Nie.
- Och! Więc musisz podłączyć... - Nie rozumiem.
...do systemu. Możesz użyć portu USB. Plik będzie na C:...
Prosi pana z powrotem. Chyba to wariat.
- Witam znowu. - Musisz poszperać
i znaleźć plik. Nic nie dostaję. Powinien być na C:, chyba że...
- Może byś przyszedł? - Przyszedł? Nie mam na to czasu.
Okej.
ERLINGUR WIDEO
- Pilnuj drzwi. - Jesteś tego pewien?
Ktoś idzie.
Co mam robić?
- Trzymać ją? - W porządku. Zaraz wyjdziemy.
Co robicie?
Powtórzysz, proszę?
Bez wątpienia zdjęcie jest tu kluczem.
Hugrún próbuje zdjąć odciski ze zdjęcia znalezionego u Ómara.
Ale potrzebujemy też waszej kopii, i to szybko.
Halo?
Kata? Arnar? Jesteście tam?
Odezwijcie się. Halo?
Tak, jedziemy.
Sprawdziliście, czy Þór dostał zdjęcie?
Pracujemy nad tym. Zapytamy o to Íris.
Co mówiło Ministerstwo Sprawiedliwości?
Mają akta Valhalli.
Parę lat temu powstał raport o wszystkich ośrodkach dla chłopców w kraju.
- Możemy zobaczyć ten raport? - Tak, wyślą go jeszcze dzisiaj.
Rozmawiałam z kimś, kto kierował pracami nad nim.
To Pétur Alfreðsson, obecnie jest prokuratorem generalnym.
...to teraz bardzo ważne...
- Porozmawiamy, jak wrócimy do miasta. - Nie, nie skończyłam. Jak mówiłam...
- Możemy porozmawiać? - Nie mam czasu.
Teraz, Katrín.
O co chodzi?
Nie ty decydujesz, kiedy kończymy rozmowę.
Słucham?
Wiesz, o czym mówię. Odpowiadam za to śledztwo.
Chcę wiedzieć wszystko, niezależnie od sytuacji, i nie będę tego powtarzać.
Zrozumiałaś?
Tak.
Dobrze.
Pétur tu jedzie.
Jaki Pétur?
Prokurator generalny, Katrín.
Nadzorował pan powstanie raportu, zgadza się?
Tak. Byłem wtedy przewodniczącym komisji śledczej.
Myślę, że tytuł raportu dobrze oddaje jego treść.
Sprawdziliśmy każdy ośrodek dla chłopców w kraju.
Każdy. Valhallę również.
- Czego się dowiedzieliście o Valhalli? - To był ośrodek idealny.
- Żadnych odstępstw? - Żadnych.
Nie jest to dziwne, patrząc na historię tych instytucji?
Ludzie zapominają, że większość ośrodków była dobrze zarządzana.
Według raportu Valhalla była w tej większości.
Czemu rozdział o Valhalli jest krótszy od reszty?
Valhalla działała tylko od, niech spojrzę, od początku 1986 do 1988, więc...
Inne ośrodki działały całe dekady.
Na zdjęciu z Valhalli widać 12 chłopców,
ale tylko czterech mężczyzn zostało przesłuchanych.
Sądzę, że większość z nich nie chciała rozmawiać.
Czy to nie jest niezwykłe?
- Mnie proszę o to nie pytać. - Co pan ma na myśli?
Miałem tylko wyjaśnić zawartość raportu.
Komendant policji sugerował, że Valhalla ma coś wspólnego z morderstwami.
Pan nie widzi powiązań?
Nie mam podstaw do wygłaszania komentarzy o śledztwie,
o którym nic nie wiem.
Co za bzdury!
- Katrín! - Trójka ludzi została zamordowana.
Nikt mi nie wmówi, że Valhalla nie ma z tym nic wspólnego.
Cokolwiek by nie było w raporcie.
Kato, wszystko w porządku?
Tak.
Nie pozwalasz, by to cię dotykało, prawda?
Nie.
I dobrze. Nie dawaj się.
Świetnie się spisujesz.
Wszyscy się staramy, jak możemy.
Cześć.
To straszne! Macie pojęcie, kto jest tym szaleńcem?
Wiesz, że nie mogę o tym mówić.
Wiem, ale to jakiś obłęd. Mama nie chce już nawet wychodzić z domu.
Słuchaj, rozmawiałam z Kárim.
Okej. I?
Nie ma się czym martwić.
A co z bójką i z filmikiem?
To nie była duża bójka.
I nie wiedział nic o żadnym filmiku.
Myślę, że strasznie to rozdmuchano.
Dobrze. Cieszy mnie to. Dziękuję, że mi powiedziałaś.
Nie ma sprawy.
- Okej. - Porozmawiamy później.
Tak. Powodzenia ze śledztwem.
Tak. Dziękuję.
- Na razie. - Na razie.
Svenni, wezwiesz dla mnie taksówkę?
Czego chcesz, Eyjo?
Chciałam tylko cię zobaczyć.
Leifur wie, że tu jesteś?
Przeczytałeś mój list.
Słyszałam, że odwiedziłeś tatę.
Tęsknię za tobą.
Myślę, że Jóna chciałaby poznać swojego wujka.
Nie mam wam nic do powiedzenia.
Pięć dni temu? Tak, byłem tutaj. Wypłynąłem wcześnie rano.
- Ma pan kamery na łodzi? - Oczywiście.
Czy któraś z nich jest skierowana tam?
Tak.
- Będę musiał obejrzeć nagranie. - Okej.
To nagranie z kamery na molo.
Okej.
- Może pan przewinąć? - Jasne.
Stop. Puści pan teraz?
Czy go zaatakował?
- Chwila. Przewinie pan trochę? - Jasne.
Stop. Tutaj.
Czy on coś upuścił?
Tak.
- Proszę. - Cześć.
- Dzięki.
To nam mówi, że Þór znał zabójcę.
Jak Ómar i Brynja.
Racja.
Łączy ich tylko Valhalla. Wszyscy tam pracowali.
Na to wychodzi.
Teraz powinniśmy porozmawiać ze wszystkimi chłopcami z Valhalli.
Tak.
Hugrún?
BRAK DOPASOWAŃ
- A co z bazą danych Interpolu? - Nic, nie wykryto dopasowań.
Dobra. Ale nóż pasuje do ran?
Tak, długość i szerokość ostrza zgadzają się z obrażeniami.
A na zdjęciach nie ma użytecznych odcisków?
Niestety nie.
Þór nie otrzymał zdjęcia?
Íris mówiła, że nie.
Może zostało wysłane do jego byłej żony.
Zadzwonię, jak będziemy mieć wyniki.
Zaczekam.
A to co?
ISLAND-GEN
Niedawno zaczęliśmy tworzyć bazę DNA.
Urzędników państwowych, policjantów i tak dalej.
Na wszelki wypadek.
Były mąż Katy pracuje dla firmy, która się tym zajmuje.
Na nożu jest ludzka krew. Musimy porównać ją z krwią ofiar.
- Kiedy będą wyniki? - Już wysyłam próbki do Oslo.
Jeśli do nich zadzwonisz, może będą dziś lub jutro.
Dobra, zadzwonię.
A gdzie jest Kata?
Wyjaśnijmy sobie coś.
Nie możesz okazywać braku szacunku osobom, które pomagają nam w śledztwie.
Braku szacunku?
Tak.
Czytałaś ten raport.
Spartaczyli sprawę. Każde słowo w tym raporcie to bzdura.
To nie ma nic do rzeczy. Takie zachowanie jest niedopuszczalne.
Zadzwoniłam do Pétura, przeprosiłam go w imieniu twoim i wydziału
i podziękowałam za współpracę.
Katrín! Jeśli to się powtórzy,
przekażę Arnarowi prowadzenie śledztwa.
Przepraszam...
Nie możemy narażać śledztwa, bo nie umiesz utrzymać nerwów na wodzy.
Zrozumiano?
Tak.
Dobrze.
To wszystko.
Jak wygląda sytuacja?
Jóhann Agnarsson przedawkował i zmarł dziewięć lat temu.
Bjarni Viktor Kjartansson powiesił się piętnaście lat temu.
Valhalla na pewno nie była zwykłym ośrodkiem.
Czterech chłopców. Dwóch nie żyje.
Czemu nie możesz znaleźć chłopców ze zdjęcia?
Na razie nie dałam rady.
Masz namiary na tych dwóch?
- Tak. - Znajdź ich. Muszę ich przesłuchać.
Już się robi.
- Już nalewam wody. - Dzięki.
Chodźmy.
Tak. Szukam Viðara Jónssona.
- Próbuję to ogarnąć. - Nie ma sprawy.
Przepraszam. Nazywam się Dísa Geirsdóttir i jestem z policji.
Próbuję się skontaktować z pana sąsiadem, Viðarem Jónssonem.
Nie mieszka on w mieszkaniu piętro niżej?
RAPORT Z ZAJŚCIA
Bardzo dziękuję. Tak, dziękuję. Do widzenia.
Hugrún? Rozmawiałem z kolegami z Norwegii. Czekają na próbki. Tak.
Halo?
Tutaj policja. Esther Jónsdóttir?
Jest w domu?
Jesteś Fannar?
Tak.
Dzień dobry.
Jestem Arnar, pracuję nad sprawą twojego ojca.
Jest twoja mama?
Poszła spać.
Obudzisz ją? Muszę z nią porozmawiać.
Dobrze.
Mamo.
Obudź się.
Jest tu policjant. Chce z tobą porozmawiać.
Mamo!
Gdy śpi, prawie jej się nie da obudzić.
Okej.
Posłuchaj.
Poprosisz ją, by zadzwoniła, jak się obudzi?
Okej.
Mam jedno pytanie.
Przychodziła tu poczta do taty?
Tak.
Naprawdę? Okej.
Mógłbym ją przejrzeć?
Hej.
Valkyrie jest fajna?
Może być.
Tak.
Ja latami grałem w EVE.
Dobrze. Chce pan spróbować?
Nie, dzięki.
Kiedy indziej.
Super.
Grałeś kiedyś z tatą?
Tu jest poczta.
Mogę?
Tak.
Kiedy przyszedł ten list?
Parę tygodni temu.
To zdjęcie.
Widziałeś je?
Tak.
Rozpoznałeś tatę?
Tak.
- A znasz tych innych ludzi? - Nie.
Nie wiesz, czy twój tata miał wrogów?
Chyba nie miał.
Nie.
Ale jeden facet zaatakował tatę w strefie restauracyjnej w centrum handlowym.
- Jak to „zaatakował”? - Wydarł się na niego i mu groził.
Tak? Kiedy to było?
Jakieś dwa, trzy tygodnie temu.
Wiesz co? Pokaż mi, jak się w to gra.
- Okej. - Okej.
- Tym się idzie dalej. Widzi pan? - Tak.
- Trzeba przycisnąć w dół. - Racja.
W dół.
Dobra.
Proszę spróbować. Tu jest przyspieszenie.
Potem się trochę cofa. Proszę. Ale trzeba naciskać, by lecieć.
Racja.
Hej, sprawdź monitoring w strefie restauracyjnej w centrum handlowym
sprzed mniej więcej trzech tygodni. Szukaj Þóra.
I niech Agencja Ochrony Dzieci sprawdzi warunki życia Fannara Þórssona.
Dzięki. Na razie.
Kato, wszystko w porządku?
Słucham? Tak.
Na pewno?
Tak, musiałam tylko odpocząć.
Nie przepracowujesz się, co?
Ostatnio mam dużo pracy.
Kato, coś cię męczy. Widzę przecież.
Co byś zrobiła, gdyby mały Óli wpadł w złe towarzystwo?
Wiesz, jak już podrośnie.
Jak to?
No wiesz, gdybyś wiedziała, że... Gdyby była możliwość, że...
Sama nie wiem.
Kato, coś się dzieje z Kárim?
Nie.
Właściwie... wdał się w bójkę w szkole i nie wiem, jak zareagować.
Kato, o mało nie dostałam zawału. Myślałam, że stało się coś strasznego.
Nie martw się o niego. To fajny dzieciak. Chłopcy po prostu muszą to przejść.
Na to się mówi hormony.
Ale zrobiłabyś wszystko, by pomóc dziecku, prawda?
Bez wątpienia.
Właśnie.
Tu jesteś.
Znalazłem kolejne zdjęcie. U byłej żony Þóra.
- Okej. - Świetnie.
Skoro jesteście oboje, chodźcie za mną.
Wszystkie trzy listy wysłano trzy tygodnie temu z poczty w Mjódd.
Okej.
Erlingur sprawdza kamery w okolicy.
Popatrzcie.
Szary samochód wjechał w ogrodzenie wokół Valhalli.
Ta dziewczynka narysowała szary samochód, nie?
- Jedno ze świateł się stłukło. - Zakładając, że Brynja zginęła pierwsza,
powinniśmy szukać szarego wozu ze stłuczonym światłem.
Mamy adresy i telefony Benedikta i Viðara.
Jak to zrobimy?
Co zrobimy?
Najpierw jedziemy do Viðara czy Benedikta?
A nie możemy się rozdzielić?
- Dobra. - Którego chcesz?
Viðara.
Okej.
Cześć, Viðarze.
Rozmawialiśmy przez telefon. Jestem z Wydziału Śledczego.
Tak jak mówiłam, muszę ci zadać kilka pytań
w pewnej sprawie.
Opowiedziałbyś mi o Valhalli?
Jak byliście tam traktowani? Wiem, że to było dawno temu
i pewnie niewiele pamiętasz, ale bardzo by nam to pomogło.
Jak byliśmy traktowani?
Zależało od dnia i nastroju personelu.
Niektórych z nas mocno bito, innych mniej.
To chce pani usłyszeć?
A może chce pani posłuchać, jak złamali mi rękę, bo rozlałem wodę?
Albo jak rodzice przyjechali do mnie na urodziny, a ja byłem w izolatce?
A im powiedzieli, że jeżdżę konno?
A może o tym, jak brali któregoś chłopca i...
Gdzie wtedy była policja i Agencja Ochrony Dzieci?
Gdzie wtedy byliście?
- Oczywiście, ja nie... - A teraz wszystko jest w porząsiu, co?
Powiedziałem tym od raportu wszystko i co z tym zrobiliście? Nic!
Mogę panu pokazać zdjęcie?
To my, każdy z nas.
Młodzi i głupi.
Mógłby pan nazwać kogoś ze zdjęcia?
Tommi. Zawsze uciekał.
Trzeba było uciec z nim.
Ma pan z nim kontakt?
Z Tommim?
On zaginął.
Kiedy?
W Valhalli.
Pamięta pan jego nazwisko?
Nie, zawsze mówili na niego „Tommi”.
Część chłopców myślała, że dotarł do miasta. Ale sam nie wiem.
Pewnie wpadł do jakiegoś rowu.
Po prostu zniknął.
Parę dni temu dzwoniłem na policję.
- Dzwonił pan? Jak to? - Tak, dzwoniłem.
Czekałem, aż mnie rozłączyło. Zadzwoniłem znowu i czekałem.
A potem jakaś kobieta zapisała mój numer.
Nie jest to zbyt efektywny system.
Ile wam zajął przyjazd, tydzień?
Mówiłem, że mam informacje o Valhalli.
Chciałby pan się teraz nimi podzielić?
Chce pan znać prawdę?
Wie pan, wszyscy wokół siedzą jak na szpilkach przez tę sprawę.
Ale ja się cieszę, że ktoś zabił tych ludzi.
Gdzie pan był ósmego, czternastego i piętnastego listopada?
Tutaj.
Ktoś może to potwierdzić?
Oczywiście.
Koledzy potwierdzą, że byłem tu we wszystkie te dni.
Okej.
Widział pan już to zdjęcie?
Valhalla.
Istne piekło na ziemi.
Pamięta pan imiona chłopców?
Jói, Hlynur.
Tommi.
A jakieś nazwiska?
Nie.
Byliśmy dziećmi.
A co z personelem?
Þór.
Ómar.
I Brynja.
No tak...
jeszcze był Gummi.
Gummi?
Tak, pracował tam kilka miesięcy.
Tylko on nas dobrze traktował.
I nie ma go na tym zdjęciu albo...?
Nie.
To on je zrobił.
- Nie miałam czasu tego przejrzeć. - Nie szkodzi.
Ale powiedz, miał na sobie zielony płaszcz, gdy go znaleziono?
Tak, zgadza się.
Nie.
I myślisz, że to są kości Tómasa?
Cześć, nie uwierzysz, co się stało.
Kata. Pracował tam ktoś jeszcze.
W Valhalli pracował jeszcze jeden mężczyzna.
Musimy go natychmiast znaleźć.
Napisy: Joanna Kaniewska